sobota, 22 marca 2014

Dzięki, Charlotte!

Nathalie Roy, „Smaczne życie Charlotte Lavigne. Tom 1: Pieprz kajeński i pouding chômeur”
Dawno nie bawiłam się tak dobrze przy lekturze. Oczywiście czytanie książek kucharskich i powieści z wątkiem kulinarnym niemal zawsze jest dla mnie dobrą zabawą. Ale ta książka jest inna. Niby „tylko” lekka literatura, głównie dla kobiet, niby dobrze znane szablony, powinny mnie już znużyć, a jednak… Autorka złożyła z banalnych składników coś zupełnie nowego, świeżego. Przyznaję otwarcie: Charlotte Lavigne mnie zauroczyła. Nosa z książki wyciągnąć nie mogłam aż do ostatniej strony. Tego było mi trzeba po przeczytaniu w ostatnim czasie kilku naukowych opracowań z zakresu żywienia i chorób dietozależnych... Miła odmiana. Aż trudno uwierzyć, że jest to debiutancka powieść Kanadyjki Nathalie Roy. Pierwsza z trzech z serii o Charlotte. A i serial jest w planach. Pysznie!

piątek, 21 lutego 2014

Przeciętna kolacja

Barbara O’Neal, „Jak znaleźć przepis na szczęście”
„Jak znaleźć przepis na szczęście” to pierwsza wydana w Polsce powieść Barbary O’Neal, prosta obyczajowo-romantyczno-kulinarna historia dla… niewybrednych czytelników. Od czasu do czasu lubię zagłębić się w coś lżejszego, zwłaszcza jeśli choćby część akcji ma związek z gotowaniem, szczególnie w profesjonalnej restauracji, jednak ta publikacja mocno mnie rozczarowała. Niby są wszystkie składniki potrzebne do stworzenia smakowitego, lekkiego czytadła, w sam raz do zabrania na plażę lub schrupania w zimowy wieczór, z ciepłą herbatą przy buzującym w kominku ogniu. Ale…

niedziela, 16 lutego 2014

Cudowny len

Hans-Ulrich Grimm, Bernhard Ubbenhorst, „Cud oleju lnianego. Źródło zdrowia i witalności”
Len to jedna z najważniejszych roślin w dziejach ludzkości. Od wieków był używany jako pożywienie i lekarstwo, ale też surowiec do wyrobu odzieży, czy – bardziej współcześnie – farb, linoleum, a nawet betonu. Dziś ponownie zaczyna wracać do naszych łask, zwłaszcza jako produkt spożywczy oraz naturalny specyfik na rozmaite dolegliwości. Sięgając po książkę doktora Hansa Ulricha-Grimma „Cud oleju lnianego” oczekiwałam wielu cennych, wartościowych informacji, popartych badaniami naukowymi, które rozszerzyłyby moją wiedzę na temat lnu i dały solidne argumenty w rozmowach ze sceptykami. Niestety, mam wrażenie, że autor skupił się na ciekawostkach oraz kilku wątkach pobocznych, przez co w „lnianym cudzie” zgubił główny wątek.

czwartek, 16 stycznia 2014

Kuchenne seanse

Jael McHenry, „Kuchnia duchów”
Ta książka była dla mnie dużym zaskoczeniem. Gotowanie i duchy? Czemu nie? Ot, kolejna lekka, smakowita opowieść, tyle że delikatnie doprawiona zjawiskami nadnaturalnymi. Zapowiadało się ciekawe, ale nie liczyłam na nic wielkiego. I rzeczywiście – powieść jest o gotowaniu, jest o duchach, czyta się ją szybko, ale... Autorka porusza w niej również trudne kwestie, jak radzenie sobie z odejściem najbliższych, pokonywanie własnych ograniczeń i, co szczególnie ciekawe i nowe, pokazuje świat oczami osoby chorującej na zespół Aspergera, odbierającej go zupełnie inaczej, kolorami, smakami, kształtami. To nietypowe spojrzenie bohaterki-narratorki jest dla książki bardzo dużym plusem.

niedziela, 5 stycznia 2014

Amy i łakocie

Amy Thomas, „Paryż, mój słodki”
Książki o słodkościach to jedne z najprzyjemniejszych kulinarnych lektur. A jeśli łakocie łączą się z podróżami i poznawaniem nowych krajów, kultur, to już pełnia szczęścia. Młoda Amerykanka, Amy Thomas, wyjechała do Paryża, by pracować dla Louisa Vuittona, objadać się francuskimi pysznościami i poznać przystojnego, namiętnego paryżanina. Swoje wrażenia z tego okresu opisuje w książce „Paryż, mój słodki”, nie szczędząc nie tylko opisów słodkiego obżarstwa, lecz także damsko-męskich rozterek. Gdyby skupiła się na tych pierwszych, publikacja byłaby szalenie smakowita. Jak dla mnie trochę tej „prywatnej sfery” za dużo. Ale i tak wspomnienia Amy czyta się przyjemnie, od czasu do czasu oblizując mimowolnie wargi z wyimaginowanej czekolady albo kremu. Lekka lektura dla łasuchów i frankofilów, w sam raz na leniwe popołudnie.

poniedziałek, 30 grudnia 2013

Szczypta książki

Olga Kwiecińska, Agata Ziemnicka-Łaska, „Szczypta smaku”
Olga Kwiecińska i Agata Ziemnicka to znany z telewizji kulinarno-dietetyczny duet. Najpierw prowadziły „Rewolucję na talerzu”, a później program „Szczypta smaku”. Obie produkcje doczekały się wersji książkowych, co niezmiernie mnie cieszy, ponieważ oglądanie pań w akcji i słuchanie ich komentarzy nie jest moim ulubionym sposobem spędzania wolnego czasu. Coś mi w ich sposobie telewizyjnego bycia nie pasuje... Książka to co innego. Z wielkim zapałem zabrałam się za lekturę papierowej „Szczypty smaku”, ale, niestety, oczekiwania swoje, a rzeczywistość swoje. To naprawdę szczypta – objętości, przepisów, cennych, mądrych rad. Jest ładnie i nawet niewielką liczbę receptur można wybaczyć, ale dziewczyny najwyraźniej nie podeszły do pisania „książki” poważnie. Wiele tu niedociągnięć. Nie każdemu czytelnikowi zrównoważy je przyjemna szata graficzna i ewentualna sympatia do autorek.